Auteur: daphnehansen

Begonnen!

Zaaitrays
Zaaitrays onder de TL-balk

Met enige moeite is het me gelukt om te wachten met zaaien tot en met Maart, maar gelukkig wordt het wachten nu al beloond met de eerste ontkiemende zaden. Dit jaar heb ik twee zaaitrays gekocht met extra diepe “vakjes”, zodat de zaailingen langer in de trays kunnen blijven staan. Afgedekt met wat simpel keukenfolie staan de ingezaaide trays nu dag en nacht onder een simpele TL-balk die de temperatuur constant houdt en de jonge zaailingen gelijk van licht voorziet. Zo gauw bijna alles gekiemd is gaat er een tijdklok op de TL-balk om de zaailingen ook weer hun rust te gunnen. Zodra ze sterk genoeg zijn gaan de trays ouderwets op de vensterbank.

Ontkiemende zaadjes
De eerste zaadjes ontkiemen na 4 dagen.


Dit jaar zaai ik voor het eerst 1 zaadje per vakje. Met 154 vakjes voldoende voor ruim 50 variëteiten. In de vakjes waar niks kiemt voor 15 maart zaai ik opnieuw. Zodra ik weet wat ik aan planten ga overhouden zal ik op de nieuwe pagina “Daps Tuin” de lijst van variëteiten voor dit jaar op orde maken.

Voor nu is het dagelijks checken wat er ontkiemd is, aantekeningen maken, de kas opruimen en voorzien van een dikke laag verse compost, grote potten schoonmaken en potgrond inslaan. En bovendien wil ik toch wat vaker mijn blog gaan aanvullen met nieuwe berichten. Als het goed is kan er nu ook weer gereageerd worden op de posts. Hebben jullie al gezaaid?

Gelukkig 2019!

Allereerst een gelukkig, gezond en bijzonder 2019 gewenst! Dat we met z’n allen maar enorm veel geweldige tomaten mogen telen nietwaar?

Inmiddels ben ik al een eind verder met het samenstellen van mijn “growlist” voor 2019. Ik heb besloten dit jaar puur te kijken naar wat ik zelf heel graag wil telen. Dat klinkt logisch, maar als je zaden verkoopt heb je erg de neiging om bij het kiezen van te telen variëteiten rekening te houden met wat (potentiële) klanten graag zouden kopen. Op zich niks mis mee, maar ik merkte dat ik op een gegeven moment eigenlijk niet meer wist wat mijn eigen smaak is. Dus back to basic, en weer zaden uit mijn verzameling zaaien die me bij voorbaat al enthousiast maken. En nu merk ik dus ook weer dat ik soms de meest “originele” redenen heb om bepaalde variëteiten uit te kiezen. Een paar voorbeelden van tomaten en waarom die in 2019 in mijn tuin/kassen komen:

Kiwi: De naam is geweldig, dus dat was een +1, maar wat de doorslag gaf is de kleur. Niet standaard groen, maar avocadogroen. Dat moet ik met eigen ogen zien.

Purple Haze: Dit zou een verbeterde variant van Black Cherry moeten zijn. Betere smaak, intensere kleur. Black Cherry is al super, dus dan moet Purple Haze helemaal top zijn.

Boeken
Boeken en schriften voor het maken van dé lijst van 2019.

Rainbow Jazz Heart: Qua vorm en soort zijn hartvormige vleestomaten (of oxhearts of coeur de boeufs, wat u wilt) absoluut favoriet. Bovendien heb ik een zwak voor tweekleurige tomaten. Rainbow Jazz Heart is het allebei en bovendien een creatie van Artisan Seeds (van o.a. Blush en de Bumblebee-serie).

Sgt. Peppers: Ik heb weinig met antho/blauwe tomaten. Ze doen de smaak nooit goed. Sgt. Peppers schijnt een enorme uitzondering te zijn op deze regel. Bovendien zijn het grote hartvormige tomaten en ze zijn werkelijk bloedmooi. Bovendien heb ik het “ontstaan” van Sgt. Peppers op de voet kunnen volgen op een Amerikaans tomatenforum en ik vind het prachtig om het verhaal achter de tomaat te kennen.

Bradley: Ga ik telen om slechts één reden; De Luizenmoeder.

En zo gaan er nog zo’n 30 andere tomaten bijkomen op mijn lijst. Of 40. 50.

De eerste voorbereidingen voor 2019

Misschien wat vreemd, je al bezig houden met de teelt van 2019 terwijl je nog aan het plukken bent van die van 2018, maar ik vind het prettig om zo vroeg mogelijk te beginnen. Met “beginnen” bedoel ik eigenlijk me oriënteren. Kijken of er nieuwe variëteiten zijn die mijn interesse wekken, een overzicht maken van variëteiten waar ik al zaden van heb maar die ik nog nooit heb geteeld, overleggen met bevriende telers of er nog kruisingen zijn waar we elkaar mee kunnen helpen (selecteren, stabiliseren, of gewoon kijken hoe hun creatie het doet in een ander klimaat) en mijn favoriete boeken er nog een keer of 20 op na slaan om een paar ware klassiekers uit te kiezen voor volgend jaar. Ik heb namelijk iets met “oude” variëteiten, met klinkende namen, klassieke smaken en prachtige oude foto’s en tekeningen uit zadencatalogi van begin vorige eeuw. Natuurlijk vind ik het ook heel leuk om nieuwere tomaten met strepen en blauwe schouders en gevlekt blad te telen, maar ik merk dat ik de meeste voldoening haal uit een old school vleestomaat die zonder al te veel vertoon in de kas zijn prachtige vruchten geeft.

Foto van “African Queen” Uit het boek The Heirloom Tomato van Amy Goldman

Mijn favoriete boek om deze klassiekers in te vinden is “The Heirloom Tomato” van Amy Goldman. Enkel in het Engels beschikbaar, maar de echte tomatenliefhebber wil dit boek ook hebben als hij of zij geen woord Engels kan lezen. De foto’s zijn namelijk adembenemend mooi. Voor mij zijn de verhalen over de geschiedenis bij iedere tomaat de kersjes op de taart. Ik ben het vaak niet eens met Amy’s beoordelingen als het op smaak en opbrengst aan komt, maar zij teelt in een compleet ander klimaat dus voor mij is die info niet erg van belang. Met dank aan Amy’s boek teelde ik onder andere African Queen, Believe It Or Not, Dad’s Sunset, Dr. Carolyn, Gold Medal, Great White en New Yorker.
Mocht je het ook mooi vinden om je info uit met liefde geschreven boeken te halen dan raad ik ook “Epic Tomatoes” van Craig LeHoullier aan. Craig, ook wel bekend als NCTomatoman, is een soort tomatengoeroe (we hebben o.a. Cherokee Purple aan hem te danken en hij is één van de mensen achter het Dwarf Tomato Project) en bovendien een vreselijk aardige en lieve man. Ook zijn boek is er enkel in het Engels en in dit geval is enige kennis van de taal weer wel een aanrader. In dit boek komt ook de teelt aan bod, maar ik vind vooral de beschrijvingen van zijn favoriete variëteiten heel erg interessant. De vormgeving en foto’s van en in het boek zijn prachtig.
Voor wie een boek toch echt in het Nederlands wil hebben is “Pomodori” van Angelo Dorny een prachtig boek. Ik ben het met wat details niet altijd eens, maar dat kan ook aan mijn nogal koppige karakter liggen. Dit boek is zo waanzinnig mooi vormgegeven en de foto’s zijn zo mooi dat je alleen daarvoor het boek al zou kopen. En omdat Angelo gewoon een heel plezante jongeman is. Ook dat.
Mocht je meer info over de boeken willen of op zoek zijn naar verkoopadressen dan wil ik daar altijd even mee helpen. Stuur gerust een mailtje of laat een reactie achter.

Schuiven naar boven